Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Ο συγγραφέας Νίκος Διακογιάννης γράφει για το "Κράτησέ μου μια αλήθεια για το τέλος'


Πριν μόλις έναν μήνα ο Βασίλης Μόσχης μάς πρότεινε τη δεύτερη συγγραφική του δουλειά με τίτλο "Κράτησέ μου μια αλήθεια για το τέλος" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός. Με ένα εξώφυλλο απολύτως ταιριαστό με την υπόθεση, καλεί τον κάθε αναγνώστη σε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, από το σήμερα μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, της Κατοχής και του Εμφυλίου..

Απ' τις πρώτες κιόλας γραμμές το σκηνικό ενός φόνου, οι περιγραφές και η αγωνία για ό, τι τελικά συνέβη σε κείνο το διαμέρισμα της πολυκατοικίας αποτελούν λόγους ικανούς να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον. Πολυπρόσωπο το μυθιστόρημα μα αλλιώς δεν γινόταν αφού στην ουσία τυλίγονται σαν σε γαϊτανάκι ιστορίες φαινομενικά διαφορετικών και άσχετων μεταξύ τους ανθρώπων. Όμως το παρελθόν ως ειθισται κρατά τους κωδικούς που ξεκλειδώνουν την κοινή μοίρα ή την ειμαρμένη και τα παιχνίδια της επάνω στις ζωές μας. Στο μέρος της ιστορίας που αναφέρεται στο σήμερα οι ήρωες είναι τόσο αληθοφανείς ώστε ο αναγνώστης δεν δυσκολεύεται διόλου να ταυτιστεί μαζί τους.

Τριτοπρόσωπη σε όλο το έργο η αφήγηση με ελάχιστες μονάχα παρεμβολές του συγγραφέα, τις φορές που μοιάζει να διερωτάται για τους λόγους που οδήγησαν τον εκάστοτε ήρωα να πράξει  με τον συγκεκριμένο τρόπο. Περισσότερο με αίσθηση έχει να κάνει παρά με σαφή παρεμβολή, γιατί αυτό που ενδιαφέρει τον συγγραφέα είναι να παραμείνει θεατής, να μεταφέρει "αντικειμενικά" την ιστορία που ξετυλίγεται μπροστά του.

 Βρήκα τη γλώσσα απλή σε γενικές γραμμές, κατανοητή, άμεση, τον λόγο μικροπερίοδο ως επί το πλείστον και από τα σχήματα λόγου η παρομοίωση είναι αυτή που κόβει πρώτη το σχοινί.

Μ' άρεσε η μέριμνα για το λεξιλόγιο. Ο συγγραφέας φρόντισε να συνάδει προς την εποχή που μας περιέγραφε. Βρήκα υπέροχα τα αποσπάσματα για ο πέρασμα των Γερμανών από τα χωριά και τις βιαιότητές τους, την σκηνή με την εξαφάνιση στο δάσος. Ανατρίχιασα στη σκηνή με την αναζήτηση του νεκρού...

Η μόνη μου ένσταση έχει να κάνει μονάχα σε ό, τι αφορά στην έκταση των διαλόγων στις σκηνές που αναφέρονται στην σημερινή εποχή.

Το βιβλίο βρίσκεται ήδη στις λίστες με τα ευπώλητα και συνεχίζει την ανοδική του πορεία.

Εύχομαι και ακόμη ψηλότερα.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο

Ο Γεράσιμος Χαλκιάς γίνεται έρμαιο εκβιαστικών και απειλητικών τηλεφωνημάτων. Τον κατατρέχει ένα παρελθόν που χάνεται στα μαύρα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ο Αλέξης Μακρής, διάσημος ηθοποιός, βρίσκεται αντιμέτωπος με απροσδόκητες αποκαλύψεις. Ακολουθεί τις ανατροπές της ζωής του, που τον οδηγούν σε μια εκπληκτικά αναπάντεχη αλήθεια. Είναι και η ζωή ένα μεγάλο θέατρο; Η Δανάη Ρήγα ερωτεύεται παράφορα τον Νικόλα Χαλκιά. Ζει ένα μεγάλο έρωτα, αλλά οι ανατροπές την φέρνουν σε αδιέξοδα. Τι μπορεί να συμβεί; Η Αργυρώ Λάμπρου αντιμετωπίζει ένα παρελθόν που προκαλεί πόνο με βλέμμα γεμάτο απορίες αλλά και αισιοδοξία.


Ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, οι ήρωες του οποίου συγκρούονται με τα συναισθήματά τους σε ένα γαϊτανάκι εκπλήξεων και ανατροπών. Μια σκληρή ιστορία οικογενειών, που ξετυλίγεται στον τουρκοκρατούμενο Όλυμπο και τα γύρω χωριά του, το Λιτόχωρο, τον Πλαταμώνα, τον Άγιο Παντελεήμονα, το Λιβάδι Ολύμπου, την εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου και συνεχίζει στη μεταπολεμική Αθήνα, στο Σούνιο, στην Ύδρα.